Praktische informatie voor ieder die wil wonen en leven
in een
ecologische en meer sociale omgeving, in een duurzaam huis, in een
woongroep of leefgemeenschap
Van alle woonvormen die op deze website staan
beschreven, vormen de woon- of leefgemeenschappen misschien wel de
meest hechte vorm van
samen-leven.
Vrijwel overal is sprake van een grote betrokkenheid in elkaars
persoonlijk leven. Kiezen voor een leefgemeenschap is vooral ook:
kiezen voor elkaar! Meestal gaat er aan het aansluiten bij een
leefgemeenschap een lange periode van wederzijdse kennismaking vooraf.
Een woon- of leefgemeenschap is in menig opzicht
vergelijkbaar met een groot gezin; er wordt vaak van alles samen gedaan
en gedeeld. Meestal wordt er (zeer) regelmatig samen gegeten, ofschoon
op deze regel natuurlijk ook weer uitzonderingen zijn...
Vrijwel alle leefgemeenschappen kennen een of meer
gezamenlijke bindende factoren, meestal met een religieuze of
spirituele inhoud. Het gemeenschapsgevoel wordt vaak gevoed door
allerlei gezamenlijke activiteiten, die per groep variëren
van het organiseren van een activiteitenprogramma, het bieden van zorg
en
opvang aan (tijdelijke) medebewoners, tot gezamenlijke meditaties of
vieringen.
De leefgemeenschappen die op deze pagina worden
beschreven kenmerken zich door een progressieve en
maatschappijkritische opstelling. een naar buiten gerichte blik en
sociaal, politiek en/of maatschappelijk engagement.
Over leefgemeenschappen en communes bestaan veel
hardnekkige vooroordelen en misverstanden.
Om deze reden willen sommige groepen per se niet op deze pagina vermeld
worden.
Raadpleeg daarom ook de pagina's Woon-werkprojecten, Centraal Wonen en
Woongroepen
en -collectieven.
Op de pagina Meewerk- en meeleefplekken staan enkele kloosters vermeld
die open staan voor gasten.
Reacties
Noteer hier vragen, opmerkingen, reacties en
suggesties voor de redactie van deze website. Klik daarna op
'Verzenden'.
Servicepunt Een initiatief van Omslag Werkplaats voor Duurzame
Ontwikkeling
Leef- en woongemeenschappen
TIP: zaterdag 15 mei 2010: landelijke
Dag Gemeenschappelijk Wonen. Meer
>>>
Verbeteren van de
relatie tussen mens en natuur, is het doel van de Stichting
Franciscaans Milieuproject, sinds 1991 actief op landgoed Stoutenburg
nabij Amersfoort. Een leefgemeenschap van leken vormt de vaste kern van
het 'milieuklooster'.
Uitgangspunt van Stoutenburg
is: ,,onze omgang met de natuur
en het
milieu kan zich radicaal vernieuwen, wanneer het gebeurt vanuit het
ervaren van de
wezenlijke verbondenheid van al het geschapene, met elkaar en met de
Schepper.
De spiritualiteit van Franciscus en Clara van Assisi is daarbij voor
ons een
belangrijke inspiratiebron''.
Het hoofdgebouw -
het 'kasteel' in de volksmond - wordt bewoond door een
woonwerkgemeenschap. Het dagelijkse leven van de com is er tijd voor
werk, tijd voor
rust
en inkeer en voor gemeenschamuniteit speelt
zich af
in een kloosterlijk dagritme. Daarnaastppelijke activiteiten. De
communiteit
ontwikkelt het landgoed tot een plaats waar de zorg voor natuur en
milieu wordt 'voorgeleefd, bemediteerd en gevierd'.
Milieubewust leven en mee-leven
De gemeenschap bestaat uit zes volwassenen. De
communiteit
kent ook mensen die voor langere tijd
meeleven zonder lid te worden. De groep voert een milieuvriendelijk
huishouden en kweekt groenten,
fruit en kruiden in eigen ecologische tuinen. Verder biedt Stoutenburg
een
ervarings- en oefenplek aan tijdens tuin-, kruiden-, thema- en
meeleefweken. Ook worden er activiteiten en cursussen georganiseerd die
zich bewegen rond de thematiek milieu en spiritualiteit.
Per jaar leven zo'n honderd vrijwilligers voor korte of
langere tijd mee met de gemeenschap. Tijdens de georganiseerde
weken biedt Stoutenburg mensen de gelegenheid om van maandag tot
vrijdag met
de vaste bewoners mee leven en te werken.
Informatiemiddag
Voor
wie wel eens wil weten hoe de mensen op Stoutenburg wonen
en leven, wat ze allemaal doen en waarom, zijn er regelmatig
informatiemiddagen. Deelnemers krijgen dan een rondleiding door het
huis en over het terrein, en informatie over het Franciscaans
Milieuproject Stoutenburg. De informatiemiddagen zijn doorgaans op de
laatste zondag van de maand, behalve in mei, juli en december. Zulke
middagen beginnen om 14.00 uur en eindigen om 16.00 uur.
Over Stoutenburg
zijn enkele informatieve
brochures verschenen, waaronder
een 'rondleiding op papier' en een
dvd. Tweemaal per jaar verschijnt de nieuwsbrief De Koetsier van
Stoutenburg, met
daarin oook het complete activiteitenprogramma.
In de bibliotheek van
Omslag zijn de brochures aanwezig,
evenals een
videofilm uit 2005 met
impressies van het leven op Stoutenburg.
Een groep radicale, anarchistische katholieken, verbonden aan
de Catholic Worker Movement, biedt in een huis in Amsterdam gastvrij
onderdak aan geïllegaliseerde medelanders.
De vaste bewoners vormen samen
met mensen van verschillende
nationaliteiten en religies een leefgemeenschap. Hun levensstijl is
gebaseerd op eenvoud, gastvrijheid, gebed en directe actie voor een
betere samenleving. De bewoners delen met elkaar wat er is, want:
,,bezit kan alleen gerechtvaardigd worden als het ten dienste staat van
het algemeen welzijn". De groep vraagt geen salaris voor wat ze doet.
Ze zijn pacifistisch en anarchistisch. ,,We zien het als een taak van
een ieder om persoonlijke verantwoordelijkheid te nemen
wanneer onrecht geschiedt, zowel door een directe, persoonlijke hulp
aan de
slachtoffers, als door actie te voeren tegen structureel geweld. Vanuit
dit
personalisme kiezen we er ook voor om geen aanspraak te maken op
overheidsgeld", zo omschrijven ze hun motivatie. De bewoners zijn onder
andere actief met het organiseren van solidariteitswakes bij de
vreemdelingengevangenis in de
Bijlmer.
De bewonersgroep bestaat
uit een vaste kern van drie of vier
mensen en verhuisde in 2005 van twee naast elkaar liggende flats in de
Bijlmer naar een ruim huis aan de Dantestraat. Dat is meestal tot in de
kleinste kamertjes bewoond. Er worden groenten verbouwd in een
gekraakte tuin in de Bijlmer.
De leefgemeenschap Spe Gaudentes is de kern van een
oecumenische bid-, leef- en werkgemeenschap aan de Oudezijds
Achterburgwal 100, in het rosse hart van Amsterdam.
De leden van
de communiteit Spe Gaudentes omschrijven zichzelf het liefst als een
vrolijk open klooster van mannen en vrouwen, getrouwd en ongetrouwd uit
verschillende hoeken van de kerk. Samen met anderen proberen zijbruggen
te vormen tussen de kerk van morgen en die van gisteren, tussen de
verschillende kerkafdelingen en tussen de theorie en de praktijk van
het geloven. 'Geloven met handen en voeten' is hun lijfspreuk.
Extended family
De leden van de communiteit wonen
in verschillende huizen op
de
Amsterdamse Wallen. Ze fungeren als een soort 'extended family', waarin
ieder
een eigen plaats heeft. Naast de vaste leden wonen er ook altijd andere
mensen die er om verschilllende redenen voor kiezen om een tijd in een
gemeenschap te leven: studenten, mensen die vanuit een crisissituatie
hun leven weer op orde proberen te krijgen, en mensen die via de
leefgemeenschap hun eigen plek
in de wereld willen ontdekken
Naast
leefgemeenschap Spe Gaudentes bestaat Oudezijds 100 uit een
Allemanskapel, het Vaderhuis, een crisis-interventiecentrum (het
Gasthuis), een medisch-diakonale eerste hulppost (de Kruispost), een
inloop-plek voor prostituees (de Kajuit), en een project voor begeleid
wonen ('Onderdak'). Daarnaast beschikt de gemeenschap over een
'nooduitgang' op het Franse platteland, bestaande uit twee kleine
boerderijen met bijgebouwen.
Oudezijds 100 heeft ruimte voor
nieuwe (vaste) bewoners. Ook
is
er altijd behoefte
aan mensen die op vrijwillige basis willen meewerken aan de
verschillende projecten.
In het hartje van Barneveld, in de Gelderse vallei, ligt
Leefgemeenschap De Bondgenoot, opgericht in 1987. Het is een
leefgemeenschap voor mensen die
in een sociaal isolement zijn terechtgekomen.
De
Bondgenoot bestaat uit een woonerf waaraan negen eengezinswoningen en
12 appartementen liggen. In het midden daarvan ligt een grote tuin en
in één
van de hoeken staat een groot gemeenschappelijk huis; het Grote Huis
genoemd.
In De Bondgenoot wonen dertig volwassenen en zeven kinderen. De
eengezinswoningen
worden bewoond door echtparen met kinderen. De appartementen zijn voor
twaalf
mensen die op De Bondgenoot een eigen stekje krijgen en van daaruit
uitgenodigd
worden om aan de leefgemeenschap deel te nemen. Het gaat dan om mensen
die
psychisch of anderszins in de knel zijn geraakt of de draad van het
leven
kwijt zijn.
Het initiatief tot oprichting van
De Bondgenoot kwam van
Stephen
Boonzaaijer, predikant. Hij wist acht andere gezinnen te inspireren om,
evenals hijzelf, hun huizen te verkopen om de bouw van De Bondgenoot
financieel mogelijk te maken en daarmee hun ideaal van een
leefgemeenschap te realiseren. Deze negen gezinnen vormen de stabiele
en dragende kern van het project.
De Bondgenoot draait op eigen
kracht, met steun van
stichtingen,
fondsen, kerken en vrienden. De vraag naar opvang binnen de
leefgemeenschap is groot. Er komen gemiddeld zo'n tien tot vijftien
aanvragen per week binnen.
Camphil is een wereldwijde beweging van gemeenschappen op
antroposofische basis, waar kinderen met een handicap samen wonen,
werken en leven in gemeenschapshuizen. Verspreid over de hele wereld
zijn er meer dan 90 Camphillgemeenschappen, waarvan viijf in Nederland.
Camphillgemeenschappen
zijn professionele instellingen voor mensen met
een verstandelijke handicap, waar volgens de 'Camphill idealen'
gewerkt
en geleefd wordt. Belangrijk hierbij zijn antroposofie,
medemenselijkheid en leven en werken mét gehandicapten, in
plaats van vóór gehandicapten. De Camphillbeweging dankt
zijn naam aan het landgoed Camphill in Schotland.
Dit landgoed werd door ouders van een gehandicapt kind aan de nieuwe
beweging geschonken. De Oostenrijkse arts Karl Konig, in 1938 na de
Anschluss gevlucht naar Schotland, nam daar in 1940 zijn intrek samen
met zijn familie, een groep
medevluchtelingen en een aantal gehandicapte kinderen. Zij woonden en
werkten
samen in Camphill House op basis van de antroposofie van Rudolf Steiner
en
legden hiermee de grondslag voor de ontwikkeling van de
Camphillgemeenschap.
Nederland
telt vijf
Camphill gemeenschappen: Het Maartenhuis in De
Koog (Texel); Christophorus in Bosch en Duin, Noorderhoeve in Schoorl,
Orion in Rotterdam en 't Huys in Houten. In Amersfoortse wijk Vathorst
is een nieuwe gemeenschap in opbouw. Elke gemeenschap wordt
gevormd door een groep vaste bewoners - die vaak verspreid over
meerdere huizen
wonen. Daarnaast komen er ook elke dag mensen meewerken als
dagbesteding. Aan de gemeenschappen is vaak ook eigen onderwijs verbonden. De werkzaamheden
zijn zeer divers: van land- en tuinbouw en veeteelt tot creatieve
ateliers.
Een impressie van Camphill
VS is opgenomen in de video
Visions of Utopia (aanwezig in
de Omslag-bibliotheek)
Emmaus in Nederland
In 1966 werd in Nederland de eerste Emmaus
woon-werkgemeenschap opgericht
in Haarzuilens. Inmiddels zijn er 23 verschillende Emmaus- projecten.
Elke Emmausgroep is
zelfstandig en vormt een eigen stichting, met een eigen identiteit.
Kernactiviteit van alle groepen is het ophalen en verkopen van
welvaartsresten, de meeste projecten runnen een winkel. Negen
Emmausgroepen fungeren naast werk- ook als woongemeenschap.
Deze groepen worden 'gedragen' door een kern van vaste bewoners en
richten zich vooral op opvang van dak- en thuislozen of vluchtelingen.
Vaste en tijdelijke bewoners voeren een gezamenlijk huishouden en zij
werken samen met externe vrijwilligers in de kringloopbedrijvigheid.
Emmaus
woon-werkgemeen- schappen zijn te vinden in De Bilt (U), Den
Haag, Eindhoven,
Haarzuilens (U), Haren
(NB), Langeweg
(NB), Itteren (L), Tegelen
en Utrecht-Leidsche Rijn. Daarnaast zijn er
Emmausgroepen die geen woongroep vormen in Amersfoort, Bilthoven,
Breda, Eemsmond, Eestrum, Gouda, Koudum, Leeuwarden, Maastricht,
Utrecht en Wageningen. Emmaus-Nederland is aangesloten bij de internationale Emmaus-beweging, en
brengt vijfmaal per jaar een nieuwskrant uit.
Aan de Ab Harrewijnstraat in de Utrechtse Vinex-wijk Leidsche
Rijn bevindt zich een bijzonder, groen en sociaal buurtje: 't Groene
Sticht. Centraal in dit buurtje is de woon-werkgemeenschap
Emmaus-Parkwijk.
Een groene
woonbuurt, waar (ex-) daklozen en
andere mensen met
een zwakke positie in de samenleving wonen en werken. Nadrukkelijk
wordt binnen de wijk gezocht naar een combinatie van wonen en
buurtgericht werken. Het project wil aan (ex-)thuislozen en aan mensen
die in een sociale buurt willen wonen - jong en oud - een groene
woonbuurt bieden.
Het initiatief voor 't Groene
Sticht kwam in 1999 voort uit
een
samenwerking tussen Emmaus Haarzuilens, Nachtopvang in Zelfbeheer
(NoIZ), Stichting De Tussenvoorziening en werkgroep De Rafelrand.
'Startmotor' van 't Groene Sticht was de in 2002 overleden Ab
Harrewijn, voormalig Tweede-Kamerlid voor GroenLinks en oprichter van
De Rafelrand, een landelijke organisatie die voortkwam uit in- en
aanloopcentra voor daklozen en eenzame buurtbewoners, en uit de
kerkelijke anti-armoedebeweging.
Een gevarieerde buurt
Het hart van 't Groene
Sticht wordt gevormd door een
voormalige boerderij aan de Groene Dijk in Vleuten, die aan de
slopershamer wist te ontkomen. Het erf van de boerderij en de
omliggende grond hebben een gezamenlijke oppervlakte van zo'n
anderhalve hectare. De boerderij is gastenverblijf geworden voor
daklozen, er is een buurtrestaurant waar mensen met een verstandelijke
handicap de maaltijden bereiden en er zijn vergaderruimten. De oude
mestsilo werd een
buurtwerkplaats en het erf biedt plaats aan een woon-werkgemeenschap
van
Emmaus, met huisvesting voor jongeren boven de winkel. Deze nieuwe
Emmaus-vestiging, Emmaus Parkwijk, werd in het voorjaar van 2004
geopend.
Samen wonen, samen leven
De 32
appartementen in de sociale huursector liggen rond het erf en
zijn voor de helft voor een- of tweepersoonshuishoudens; de andere
zestien zijn seniorenwoningen. Het aanvankelijke plan om een woongroep
van ouderen te realiseren, werd losgelaten, omdat de toekomstige
bewoners toch graag meer
privacy en zelfstandigheid hebben. De jongerenhuisvesting is wel meer
in
woongroepverband, met voor elke bewoner een eigen kamer. De buurt wordt
gecompleteerd
met negen koopwoningen. Zo ontstond een gevarieerde buurt van en
voor
mensen van alle leeftijden, die zich betrokken voelen bij hun buurt en
bij
elkaars leven.
Buurtgericht werken
Het actieve hart van
't Groene Sticht wordt gevormd door
de kringloopbedrijvigheid van Emmaus: het ophalen van
hergebruikgoederen met milieuvriendelijke electrowagens en het
sorteren, verwerken en repareren daarvan. In de aangrenzende
werkruimten kunnen een of meer deelnemers met hun vaardigheden aan de
slag binnen een eigen bedrijf, zoals het
're-stylen' van tweedehands meubelen en een fietsenwerkplaats. In de
winkel van Emmaus worden zowel tweedehands als 'second design'-
goederen verkocht. Bij Emmaus zijn ook een wijkmilieupunt en een
dienstenmakelaar te vinden. Dagbestedingsproject Reinaerde, een
instelling voor verstandelijk gehandicapten, runt op het woonerf het restaurant
De Hoge Weide. Er is
ook zalenverhuur.
Woonvereniging
Al
begin 2003 werd een woonvereniging opgericht, die tot doel heeft om de
integratie tussen de bewoners te bevorderen en de belangen van de leden
te behartigen. De vereniging kiest ook de toekomstige bewoners. Daarbij
wordt vooral gelet op een goed evenwicht tussen meer en minder
draagkrachtige bewoners en op heterogeniteit wat betreft leeftijd,
inkomen, leefeenheid en sociaal-maatschappelijke positie. Natuurlijk
wordt van iedere bewoner een bewuste keuze voor 't Groene Sticht
verwacht en een actieve inzet om het sociale en groene karakter van de
buurt mee op te bouwen en in stand te houden. Alle bewoners moeten ook
lid worden van de woonvereniging. De tuingroep van de woonvereniging
onderhoudt de ecologische tuin.
Plek voor nieuwe bewoners
Er is een wachtlijst, maar
serieuze belangstellenden kunnen
altijd contact opnemen. Emmaus Parkwijk zal uiteindelijk uit maximaal
vijftien mensen bestaan, die in principe allemaal op of om het woonerf
werken.
Aan de rand van een uniek heidegebied in Zuid-West Drenthe
bevindt zich de langst bestaande 'alternatieve' leefgemeenschap van
Nederland: De Hobbitstee.
Begonnen
eind 1969, op een terrein van 3,5 hectare, heeft De Hobbitstee tal
van ontwikkelingen op het gebied van 'anders wonen, werken en leven'
meegemaakt
en doorstaan. Anno 2007 beschrijven de bewoners hun plek als volgt:
"Leven
in gemeenschap betekent niet meer hetzelfde als eind jaren zestig. Maar
dat
wat tijdloos is giet zichzelf in nieuwe vormen. Na de eeuwwisseling
heeft
de traditie van collectiviteit, vaste dagritmes en gemeenschappelijk
inkomen
deze schitterende plek verlaten. Wat blijft is het experimenteren met
wat
al die jaren is gezaaid. Vernieuwing is nodig om ooit te kunnen
oogsten. Meestromen
in het leven, in eigenheid, tegen de stroom in. Droom en werkelijkheid
als
voedende paradox. Voeding en energie om ook nu, na veertig jaren van
verzet in vredestijd, door te gaan met 'weerbarstige' idealen van
alledag".
Basisidealen bleven
,,De basisidealen van soberheid,
spiritualiteit, duurzame
ontwikkeling, persoonlijke groei en maatschappelijke betrokkenheid zijn
tijdloos en in deze
tijd van economisch-religieus dogmatisme actueler dan ooit. Niet louter
het
in stand houden van de gemeenschap, maar het zoeken naar en vormgeven
van
meerwaarde is essentieel. De bewoners van De Hobbitstee proberen
daarbij
individuele én maatschappelijke vrijheid en verantwoordelijkheid
te combineren".
Wonen en werken
Anno 2010 bestaat
de vaste bewonersgroep van De Hobbitstee uit acht volwassenen en drie
kinderen. De hobbits werken deels buitenshuis en deels op de plek. Er
zijn drie bedrijven: ambachtelijke kaarsenmakerij
Alladin,
alternatief activiteitencentrum
Hobbit-Herberg en Ahimsa
(mediation, conflicthantering en communicatietraining). De bewoners
onderhouden gezamenlijk de gebouwen, de grond, de tuin en het
landschap.
De Hobbitstee heeft een eigen
activiteitenprogramma. Daarnaast
kunnen terrein en herberg ook door anderen worden gehuurd voor
bijeenkomsten die passen binnen de idealen van De Hobbitstee.
Gasten vinden op De
Hobbitstee nog steeds
een welkom
onthaal. Een verblijf op De Hobbitstee biedt een unieke kans om
enigszins kennis te maken met de plek en de mensen die er leven. Als
korte vakantie, of om praktisch mee te werken, bijvoorbeeld tijdens een
werkweek of -weekend. Op het terrein kan worden gekampeerd in een zelf
meegebrachte tent of in de
vaste tipi. Gasten kunnen ook meedoen aan een thema- of werkweekend, of
zelf
de groepsruimte huren.
Toekomstplannen
Individualisering
is ook aan De Hobbitstee niet voorbij gegaan: er is geen gedeeld
inkomen meer en geen vaste dagritmes, waardoor er meer individuele
vrijheid is. Vanuit het kader van gemeenschappelijk beheer van grond en
gebouwen en vanuit de basisidealen, wordt steeds gezocht naar positieve
maatschappelijke veranderingen, waarbij harmonie en strijd hand in hand
gaan.
Ruimte voor nieuwe bewoners
De hobbits hebben veel
persoonlijke vrijheid en
verantwoordelijkheid. Je moet aan jezelf willen werken (persoonlijke
groei en bewustwording) en kritisch durven kijken naar de huidige
maatschappij. Aspirant-bewoners dienen een eigen inkomen te hebben om
de vaste lasten te kunnen betalen en er is
uiteraard eerst een kennismaking en proefperiode van vier maanden.
Kortom, van bewoners wordt betrokkenheid, inzet en verantwoordelijkheid
gevraagd. In ruil daarvoor krijgen ze een plek om hun idealen te
realiseren samen met anderen en een prachtige woonplek. Er is een
wachtlijst voor nieuwe bewoners, maar geïnteresseerden moeten niet
nalaten om te reageren!
Activiteitenfolder en prijslijst
kunnen worden opgevraagd en
zijn ook beschikbaar op de website. Sinds april 2007 verschijnt er elk
kwartaal een elektronische nieuwsbrief. Abonneren via een e-mail
naar hobbitnieuws@ddh.nl
Leefgemeenschap
De Hobbitstee, Van Zijlweg 3, 8351 HW Wapserveen. Contactpersonen:
- algemene info over de gemeenschap, bewonerschap en pr: Theo Koster,
0521-321087
- contact voor gasten: Maroen de Haan, 0521-320077
- Kaarsenmakerij Alladin,
0521-321324
In de bibliotheek van Omslag is een informatieve
video aanwezig met twee tv programma's over De Hobbitstee van RTV
Drenthe uit 2005.
De Wonne, Enschede
De Wonne is een leefgemeenschap op Franciscaanse grondslag, in
het hart van Enschede.
In 1979 zijn de
eerste Wonne-mensen begonnen in een klooster uit 1862, nadat enkele
jaren daarvoor de laatste zusters van Amersfoort vertrokken waren.
Binnen enkele jaren werd De Wonne van illegaal kraakpand een plek van
ontmoeting en gebed: een interkerkelijke leefgemeenschap waar mensen in
knelsituaties voor korte of langere tijd op verhaal kunnen komen. De
woongemeenschap biedt ruimte voor zo'n veertig mensen, waarvan er zeven
deel uitmaken van de vaste kerngroep.
De achtergrond van tijdelijke
bewoners is divers: mensen met
huwelijksproblemen, mensen met een psychiatrisch verleden, mensen die
begeleiding nodig hebben, vluchtelingen en asielzoekenden. Voorwaarde
om in de woongroep te kunnen meeleven
is wel dat er deskundige begeleiding is van buiten. Binnen de muren van
het
terrein van De Wonne bevinden zich sfeervolle tuinen, die zoveel
mogelijk ecologisch worden onderhouden.
Geld, goed en zorg delen
'Samen
delen' is
het motto van De Wonne. Het dak, geld en goed en de zorg voor elkaar
worden samen gedeeld. In de traditie van Jezus van Nazareth en Gandhi,
en in de lijn van de Franciscaanse spiritualiteit zoekt De Wonne een
weg in onze welvaartsmaatschappij. 'Wat minder meer' of 'consuminderen'
is
een grondtoon van dit moderne kloostertje. Gastvrijheid, gebed,
bezinning, eenvoud, soberheid, gelijkwaardigheid en kringloop-economie
zijn kernwoorden. Pas na tien jaar bestaan zijn er tien 'gedragsregels'
op papier gezet, als
nadere uitwerking van de grondregel 'Jij woont hier toch
óók'.
Kerngroep: kiezen voor elkaar
De kerngroep van
vaste bewoners van De Wonne wordt gevormd door mensen die voor elkaar
kiezen, na een jaar te hebben meegeleefd. Wat de financiën betreft
doen de bewoners van De Wonne alles samen. Wat ze krijgen of verdienen
gaat in een pot, waaruit de grote uitgaven van het huis worden gedaan:
huur, verwarming en voeding. Voor de andere noodzakelijke dingen krijgt
ieder 'naar behoefte' wat geld. Communicatie is een van de hoekstenen
van het gemeenschapsleven in De Wonne: twee keer per jaar gaat de
kerngroep op retraite, wekelijks zijn
er vergaderingen en voor het groepsproces is er een professionele
begeleider die per zes weken één van de
groepsvergaderingen bijwoont. Het
dagelijks werk wordt 's morgens bij de werkbespreking verdeeld en ook
veel
vrijwilligers ondersteunen het werk van het huis. Alle kerngroepleden
begeleiden
een of meer gasten, die allen een contact buiten het huis hebben met
een
professionele hulpverlener. Zij zetten zich tevens in voor het
hergebruik van goederen.
Samen wonen, samen werken
Vaste en tijdelijke
bewoners van de Wonne runnen, samen met
een
groep vrijwilligers, twee kringloopwinkels die in het complex zijn
ondergebracht: 'Handje Twee' voor tweedehands kleding (vier dagen per
week open), en een rommelmarkt voor overige goederen, die tweemaal per
week open is. De opbrengst van de verkoop is toereikend om huur en
vaste lasten van het grote pand te kunnen betalen. De Wonne ontvangt
geen structurele subsidies. Naast
de twee eigen winkeltjes kent De Wonne ook nog een andere vorm
van kringloop: een groep bewoners gaat twee keer per week naar het
'einde van de markt', waar ze resten bloemen, vruchten en groenten
gratis mogen meenemen voor gebruik in de gemeenschap. Groenten en fruit
die daarna overblijven worden
verwerkt tot jam en wijn.
Nader kennismaken
De Wonne staat open voor nieuwe
bewoners; liefst ook mensen
die
kunnen 'doorgroeien' naar de vaste kerngroep. Serieuze belangstellenden
kunnen altijd contact opnemen om een afspraak te maken voor een
gesprek. Een paar keer per jaar organiseert De Wonne een 'meeleefweek',
waarin belangstellenden (als kleine groep tegelijk) nader kunnen
kennismaken met de mensen en de leefwijze
van De Wonne. De uitgebreide nieuwsbrief die De Wonne eens per jaar
samenstelt,
geeft een goede indruk van het levendige reilen en zeilen in het
huis.
Naast het klooster in
Enschede zijn er het Wonnehuis en een
klein klooster in Almelo en een klein klooster in Glanerbrug. Daar
worden op kleinere schaal dezelfde idealen gerealiseerd als in
Enschede. De Wonne probeert deze 'broedplaatsen' te laten uitgroeien
tot zelfstandige gemeenschappen. Het ideaal
is dat ook op andere plaatsen zulke groepen kunnen ontstaan. Om dat te
bevorderen
is de Stichting
Broedplaats
Projekten opgericht.
De Wonne, Noorderhagen
25, 7511 EK Enschede. Tel. 053-4316965 of -4318787. Vragen naar 'de
ruiter' (drager van de dagverantwoordelijkheid). smeijers@xs4all.nl.
Wonnehuis-Almelo,
Arendsboerweg 1, 7601 BA Almelo. Tel. 0546-456436.
Wonnehuis-Glanerbrug,
Pastoor Meijerstraat 3, 7532 AJ Glanerbrug. Tel. 053-4334860.
Hoogstraatgemeenschap,
Eindhoven
De Hoogstraatgemeenschap vormt
het
kloppende hart van Het Kloosterhof van Gestel, een bruisend
centrum van sociale en maatschappelijke activiteit.
In 1983
betrokken vier zusters, verbonden aan de congregatie van de Zusters
van Schijndel, het toen vrijwel leegstaande klooster aan de Hoogstraat
in Eindhoven, met het doel om er een nieuwe sociaal-maatschappelijke
bestemming aan te geven. Zij wilden hun geloof op een actieve,
praktische en progressieve manier vorm en inhoud geven. Omdat ze zelf
maar een klein gedeelte van het complex nodig hadden, verhuurden ze de
overige ruimten aan ideële organisaties. Binnen een jaar zat het
pand 'propvol'.
Kloosterleven nieuwe stijl
Binnen
de bruisende activiteit
van het Kloosterhof van Gestel vormt de leefgroep van de zusters anno
2008 nog steeds een stabiele factor. De Hoogstraatgemeenschap
heeft zich de laatste jaren ontwikkeld tot een
leefgroep waarvan inmiddels ook niet-religieuzen en gehuwden deel
(kunnen) uitmaken.
Enkele belangrijke keuzes van deze groep zijn: (tijdelijke) opvang
in huis van vluchtelingen die op straat zijn gezet, politieke
stellingname, sociaal
engagement en analyse van gebeurtenissen in de samenleving.
Woongroep als vaste kern
De vaste
kern van de Hoogstraatgemeenschap bestaat uit zeven vrouwen en mannen,
waaronder nog steeds de 'vier zusters'. Zij stimuleren elkaar om
'geloven en doen, evangelie en
politiek, gebed en maatschappelijk engagement in een eenheid te
beleven'. Er wonen ook altijd mensen op tijdelijke basis mee.
Kernwoorden van de gemeenschap zijn: hartstocht voor
gerechtigheid, vrede en het leefbaar
maken van de aarde. Hun afspraken legden zij vast in een charter.
De
leden van de woongroep leven in grote betrokkenheid op elkaar en voeren
een gezamenlijk huishouden. Er is een vast dagritme; er wordt altijd
gezamenlijk gegeten. Ieder beschikt over een eigen kamer. Daarnaast is
er een grote woonkamer voor gezamenlijk gebruik, een huiskapel, een
ruime
(klooster)keuken, een tuin en de binnenplaats. De Hoogstraatgemeenschap
organiseert in de woonkamer ook regelmatig
publieksactiviteiten, zoals
bijeenkomsten van De Vierde
Kamer.
Een dak boven vele hoofden
De vluchtelingen -
soms gezinnen met kinderen - die in huis mee-wonen, worden gestimuleerd
om zo zelfstandig mogelijk te leven. Op zaterdagavond is er een
gezellig samen zijn en zondags wordt er samen gegeten. De woonkamer van
de
Hoogstraatgemeenschap fungeert elke woensdagochtend als ontmoetingsplek
voor
medewerkers van de organisaties die elders in het pand ruimte huren;
zij
drinken dan gezamenlijk koffie en praten informeel wat bij met elkaar.
Zelfstandig en toch samen
De Hoogstraatgemeenschap
heeft de beschikking over het voorste deel van voormalige klooster, dat
in
1883 werd gebouwd en sinds 2008 'Het
Kloosterhof van Gestel'
heet. Het carrévormige
complex heeft een centrale binnenplaats, met
daaromheen vier vleugels. De ruimten in de andere vleugels zijn in
gebruik door uiteenlopende zelfstandige
organisaties. Alle huurders gezamenlijk bekostigen de instandhouding
van het pand
en betalen een evenredig deel in de energiekosten, gemeentelijke
belastingen, etc. Alle huurders hebben zich verenigd in de Vereniging Het
Kloosterhof van Gestel.
Ruimte voor nieuwe bewoners
De
leefgemeenschap wil zich geleidelijk uitbreiden
en
verjongen. In 2010 zijn er af en toe kennismakingsdagen
en meeleefweken voor
(woon)belangstellenden. De Hoogstraatgemeenschap
maakte over hun
dagelijks
leven en werken een foto-dvd en er is een folder beschikbaar.
Het Jongerenhuis is een pand in Eindhoven waar Nederlandse
jongeren samenwonen en -leven met uit het buitenland gevluchte jongeren.
Het idee voor het
Jongerenhuis ontstond in 1999, als experiment van enkele
medewerkers van Emmaus Eindhoven. Anno 2004 lijkt het huis zijn 'vorm'
te hebben gevonden. Er wonen momenteel enkele jonge Nederlanders
(tussen de 19
en 28 jaar) en enkele jonge vluchtelingen van dezelfde leeftijd. De
Nederlanders zijn studenten, jongeren met een baan of jongeren die een
sabbathjaar doen via een organisatie (bv. 'Durf over je grens').
Vaste en tijdelijke bewoners
De vluchtelingen-jongeren komen
via de organisatie
Vluchtelingen
in de Knel; zij kunnen maximaal een jaar in het huis wonen. De
Nederlandse jongeren kunnen langer dan een jaar blijven. Het is de
bedoeling om vluchtelingen voor een jaar een thuis te bieden, waar ze
tot rust kunnen komen en zich kunnen
voorbereiden op een zelfstandig bestaan elders (een kamer met werk in
Eindhoven
of naar eigen keus terug naar het eigen land, verblijfsvergunningen
komen
helaas niet vaak meer voor...). Soms begrijpen mensen niet waarom de
beperking
van een jaar alleen voor vluchtelingen geldt. De achterliggende reden
hiervan
is dat ze niet afhankelijk worden van hulp.
Een thuis voor vluchtelingen
Het
Jongerenhuis staat open voor alle Nederlandse jongeren, mits ze een
'thuis' voor vluchtelingen willen vormen. Wie een sabbathjaar doet - en
dus geen werk
en inkomen heeft, kan meewerken bij Emmaus
Eindhoven. De
vluchtelingen werken aanvankelijk ook bij Emmaus, maar zij proberen
geleidelijk aan in hun
eigen levensonderhoud te voorzien door betaalde klussen te doen via de
klusjesdienst
van Emmaus of door zelf werk te vinden. In feite is het Jongerenhuis
een
soort Emmaus geworden, maar dan gedragen door jonge mensen. Het project
is
inmiddels een stichting geworden, en er is een tweede Jongerenhuis in
voorbereiding,
met dezelfde doelstelling.
De woon-, werk- en geloofsgemeenschap B'ulah- hoeve is een
communiteit waar mensen leren samen leven vanuit het besef 'dat Jezus
betrokken wil zijn bij alle aspecten van het leven'.
Het begin
van de B'ulah-hoeve ligt in 1970, in een rijtjeshuis in Den Haag. Bij
het gezin van een kerkelijk werker liepen steeds meer mensen aan die op
zoek waren naar doel en zin van hun leven. Omdat het huis op den duur
te
klein werd voor zoveel mensen, werd in 1973 een grote boerderij in
Steenwijk gekocht. Na een grondige verbouwing, werd hier in 1980 de
huidige B'ulah-hoeve in gebruik genomen. Het doel: een plek te
zijn waar in een gezonde sfeer
van rust en vrede, gedurende korte of langere tijd, mensen tot
geestelijke ontspanning en ontplooiing kunnen komen. Er wonen zo'n
tachtig mensen van alle leefdtijden op vaste basis. In de weekends en
in de vakantie zijn er vaak veel gasten. De bewoners voelen zich nauw
verbonden met het Jodendom, maar de
B'ulah-hoeve vertegenwoordigt niet een speciale religieuze richting. De
gemeenschap organiseert eigen samenkomsten op basis van bijbels
realisme waarbij ook anderen te gast zijn.
Bedrijvigheid en onderwijs
Naast de grote
boerderij behoren tot Stichting B'ulah-hoeve ook enkele bedrijven: een grafisch
dienstverlenend bedrijf, een ecologisch tuinbouwbedrijf en
melkveehouderij (Lechaim in Nijeveen), een technisch bedrijf en een
catering/partyservcice. Vanuit dit werk zijn ook een peuterspeelzaal,
een basisschool, voortgezet onderwijs en een huiswerkklas ontstaan.
Deze particuliere scholen worden zowel door kinderen van de gemeenschap
als uit de omgeving bezocht.
Elke derde zaterdag van de
oneven maand is er vanaf 10:00 uur
een open dag met
rondleiding, voor iedereen die een dag met de gemeenschap wil meeleven.
B'ulah-hoeve,
Onderduikersweg 6, 8346 KP De Bult (Steenwijk). Tel. 0521-514792, fax
0521-516595. Contactpersoon is Elisabeth Heermans.
Leefgemeenschap Elim, Doorn
Elim startte in 1975 als een kleinschalige leefgemeenschap,
werd vervolgens een officiële kerkelijke gemeente en richtte
daarna een landelijk platform op. In het huis in Doorn woont nog steeds
leefgemeenschap Elim.
De eerste stappen
werden gezet in 1975, toen twee
echtparen aan de Bergweg 7 in Doorn kwamen wonen. Zonder het zelf zo te
noemen vormden zij een leefgemeenschap. De leefgemeenschap Elim werd
pas in 1981 officieel opgericht door drie echtparen. Zij wilden
'samenwonen in gemeenschap van goederen, samen werken, gastvrijheid en
een open huis bieden'. Dit resulteerde erin dat Elim in 1985 een
kerkelijke gemeente werd.
In 1989 nam de leefgemeenschap
Elim het initiatief tot
oprichting van een platform voor evangelische basisgemeenschappen:
Stichting Elim. Anno 2004 zijn daarbij al zo'n 35 gemeenschappen
aangesloten.
Timon is een stichting voor hulpverlening en
begeleiding
aan jongeren en jongvolwassenen. De stichting werkt vanuit een
christelijke levensovertuiging.
De missie van Timon
is: jongeren en jongvolwassenen die dat nodig hebben, te helpen in hun
ontwikkeling naar volwassenheid. Verspreid over het land beschikt de
stichting over tien huizen, waar woongroepen zijn gevestigd waar
jongeren tussen 18 en 30 jaar maximaal twee jaar kunnen wonen. Hiervoor
komen jongeren in aanmerking die te maken hebben met psychische
problemen in combinatie met sociale problematiek waardoor ze
(tijdelijk) niet meer thuis of op kamers
wonen. Er zijn woongroepen
in Zwolle, Amersfoort, Zeist, Bunnik, Houten (3x), Culemborg,
Rotterdam, Amsterdam (2x) en Enschede. In Utrecht Leidsche Rijn is een
nieuwe woongroep in oprichting.
Timon helpt iedere jongere of
jongvolwassene, iedere ouder of partner
die een beroep op haar doet - ongeacht de eigen geloofs- of
levensovertuiging van de hulpvrager.
Elke woongroep
fungeert als een woon-leefverband waarin
ruimte is voor jongvolwassenen en zogenaamde 'meewoners' die een
sociaal netwerk en professionele begeleiding
nodig hebben. Elke woongroep wordt permanent bewoond door
'kernbewoners'.
Regelmatig worden er voor de verschillende woongroepen kernbewoners
gezocht. Stichting Timon geeft een kwartaalblad uit: Timon
Magazine.
De Ark is een federatie van leefgemeenschappen waar mensen met
en zonder verstandelijke handicap in eenvoud samen leven.
Een
leefgemeenschap bestaat uit een of meer kleinschalige huizen in een
buurt of stad. Meestal zijn aan zo'n gemeenschap werkplaatsen
(ateliers) verbonden. De Ark (L'Arche) werkt vanuit een evangelische
inspiratie. Wereldwijd zijn er zo'n 135 Ark-gemeenschappen, verspreid
over alle continenten. Oprichter is de Canadees Jean Varnier, die in
1964 in Parijs de eerste Ark-gemeenschap startte. In Nederland is de
Arkgemeenschap vooral bekend geworden via priester/schrijver
Henri Nouwen.
In Nederland heeft de
Arkgemeenschap twee huizen ('De
Waterput'
en 'Manna') en een atelier ('het Ateljee'). Beide zijn kleine
oecumenische gemeenschappen die naast wonen ook dagactiviteiten
bieden.
Klik hier
voor een overzicht van Ark gemeenschappen wereldwijd.
In de bibliotheek van Omslag is
een
video over de Ark-gemeenschappen aanwezig.
Scriptie: 'Tussen
individualiteit en collectiviteit'
In het kader van
zijn studie aan de Pedagogische Hogeschool in België
schreef Roland Kums in 2002 een uitvoerige scriptie over het wonen in
gemeenschappelijk verband: 'Tussen invidualiteit en collectiviteit'. Klik hier voor de
integrale tekst van deze zeer lezenswaardige studie!
Momenteel is Kums verbonden aan Samenhuizen vzw, vereniging voor
woongemeenschappen in België.
Samenhuizen vzw produceerde een Startgids voor
Samenhuizers, met veel praltische tips voor startende groepen. In
2006 verscheen van deze gids een geheel herziene editie. Ook erg
bruikbaar in de Nederlandse situatie!
Emmaus Internationaal
Bij de
Emmausbeweging zijn zo'n 350 groepen in 35 landen aangesloten. De
meeste Emmausgroepen zijn woon-werkgemeenschappen.
Deze kibbutz in
een experimentele woon- en
werkgemeenschap in Israël met als doel: vreedzaam samenleven van
Joden en Palestijnen in Israël. Het dorp Neve Shalom werd in 1972
gesticht in de buurt van Latrun, op een heuvel halverwege Jeruzalem en
Tel Aviv.